Mis Gibi Köy Ekmeği Ve Toz Biber

koy_ekmegi.jpg

O sabah uyandığımda Defne’min kahvaltısı hazırlamak için mutfağa yönelmiştim. Ekmeğin kokusu bütün evi sarmıştı. İnanılmaz güzel bir ekmek kokusu… Mutfağa girince masanın üzerinde görüverdim. Ev ekmeği olduğunu görünce anneme sordum, sabahın bu saatinde nereden geldi diye annemin çocukluk arkadaşı Habibe Teyze pişirmiş. Sağolsun her pişirdiğinde bize de bir somun veriyor.

koy_ekmegi_butun.jpg

Ekmeği toprak fırında pişirdiği için eşi bulunmaz bir lezzette oluyor. Bizim oralarda yani Silivri’de bu ekmeği en güzel yapanlardan biri de, annemin kuzeni Cevriye Teyze’dir. Onun yaptığı ekmekler de yumuşacık ve bembeyaz olurlar. Ekmeğin yapılış yöntemi şöyle: Önce bir kaba az miktarda hamur mayalanıyor. Bu mayalı hamurun iyice ekşimesi bekleniyor. Daha sonra ne kadar ekmek yapılacaksa, o kadar hamur yapıp bu ekşimiş hamuru da katarak yoğuruluyor. Biraz kabarmasını bekledikten sonra toprak fırında pişiriliyor. Toprak fırın bahçede oluyor. Toprak fırını olmayanlar kuzinede veya normal elektrikli fırında pişiriyor. Ama lezzeti toprak fırındaki gibi olmuyor.

kirmizi_biber.jpg

Bu dilimi yerken hemen bu anı kaydetmeliyim dedim. Balkonda kahvaltı yaparken doğaçlama çekiverdim. Köy ekmeğini toz biberle yemek gelenekseldir. Ekmeği sıcacıkken yağlayacaksın, mümkünse tereyağ ile daha sonra kırmızı toz biber serpeceksin ve tuz ekleyip çayla mideye göndereceksin.

Toz biber tamamen doğal yöntemle yapılan, trakyaya özgü bir baharat çeşitidir. Dalında kızaran biberler toplanır. İpe dizilerek kurutulur. Temizlenir ve çuvala doldurulup, sopayla dövülerek toz haline getirilir. Daha sonra yağlayarak kavanozlara doldurulur. Yapısı bildiğimiz toz kırmızı biberden daha iricedir. Pul biberden daha incedir. Aroması çok belirgindir. Biz bu lezzete alıştığımız için her yıl zamanında alırız ve mutfağımızda bu biberi kullanırız. Rahmetli anneannem bu biberin içine dövülmüş çekirdek,dövülmüş kuru mısır ve kekik (poy) ekleyerek çeşnili kahvaltı baharatı hazırlardı. Ne leziz olurdu!

Biz Geldik!

defne_annesi_geldiler.jpg

Defne’li, doğayla, dostlarla, annemle beraber uzun soluklu ve huzurlu tatilimiz sona erdi. Biz evimize döndük. Döndük ve sıcakların etkisini minimuma indirmeye çalışıyoruz. Gidişimiz çok acele oldu. Defne’min Temmuz ayının başında doktor kontrolü vardı. Doktorumuzdan herzamanki gibi ilk randevuyu kaparak, kontrolümüzü yaptırıp, aşımızı olduktan sonra aynı gün babacık, anneannecik, Derya’cık hep beraber yola koyulduk. Silivri’de ormanın içinde bulunan evimize geldik. Giderken Defne’min tepkilerini merak ediyorduk ama canım kızım bizi hiç üzmedi. Hatta kimseyi yabancılamaması, bizi şaşırttı :) Havanın her daim serin olması onu çok rahatlattı. Hayvanları görüp şaşırdı, doğayla tanıştı. Annemin kurduğu salıncakta bütün gün sallandı. Babacık ve Derya’cık da haftasonları ve izinli oldukları günler yanımıza geldiler.

Bu arada yazmadan geçemeyeceğim, sizleri çok özlemişim; tatilde bilgisayarım yanımdaydı ama internetim yoktu. Boş durmadım sizler için güzel tarifler, fotoğraflar ve yazılar biriktirdim. Hepsini paylaşmak için sabırsızlanıyorum.

Hepinize sevgiler…