Doğduğu anı hiç unutamıyorum da, doğduğu anda duyduğum o mis kokusunu hiç mi hiç unutamıyorum. Yavru kokusu bütün hücrelerime işlemiş, iyi ki işlemiş, iyi ki doğmuş Defne’m…
Canım kızım, yavrum Defne’min 2. yaşını kutladık. Kızımın sevdiği gibi her yeri uğur böcekleri ile doldurdum. Coştukça coştu, balonlara coştu, kanatlarına coştu, pastasına coştu, mumlara coştu Her gün bana anlatıyor nasıl mumları üflediğini, balonların nasıl uçtuğunu, sırtına Özge Teyze’sinin aldığı kanatları nasıl taktığını… E ben de onun sevindiğini görünce doğal olarak mutluluktan delirdim.

O gün bayağı teleşlıydım, Defne’mi heyecanına ortak oldum Fotoğraf çekebildiğime şükrediyorum.

Bu fotoğrafları çektikten sonra bile detayları tamamlamaya devam ettim

Kes yapıştır bayağı uzun sürdü ama sonucuna bakınca kızım için herşeye değdiğini düşünüyorum. Doğumgünü temasını belirken anneme kafamdaki fikirleri sıralarken “Uğurböceği olsun!” deyince, ortaya bunlar çıkıverdi Hazırlık heyecanı ise son dakikaya kadar sürdü. Sanırım o gün ben Defne’den daha fazla heyecanlıydım.

Defne, Özge Teyze’sinin aldığı kanatları hepimize gösterip durdu

Defne’min geçen doğumgününden beri en sevdiği şey hediyeleri açmak

Doğumgünü sofrasının detaylarını bir sonraki yazıda vereceğim. Ayrıca size uğurböcekleri hakkında minicik bir bilgi vereyim; kırmızı kanatlarının üzerinde 7 tane siyah benek olduğunu biliyor muydunuz?